ความเชื่อว่าพัฒนาได้เปลี่ยนอะไร
ดเว็กอธิบายกรอบคิดแบบตายตัวว่ามองความสามารถเป็นสิ่งคงที่ ส่วนกรอบคิดแบบเติบโตเชื่อว่าพัฒนาได้ผ่านความพยายาม วิธีที่ได้ผล และความช่วยเหลือ คำถามที่นำไปใช้คือ ความเชื่อนี้เปลี่ยนการรับมือกับความท้าทายอย่างไร คุณหาข้อมูลเกี่ยวกับขั้นตอนต่อไปหรือไม่
ความพยายามครั้งที่ไม่สำเร็จไม่ได้บอกศักยภาพของคุณทั้งหมด แต่บอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับครั้งนั้น ตรวจคำสั่ง เงื่อนไข และคำแนะนำก่อนเลือกสิ่งที่จะเปลี่ยน คุณอาจต้องมีวิธีที่ชัดขึ้น การฝึกเพิ่ม อุปกรณ์ที่เหมาะ เวลา หรือคำอธิบาย ประโยคเชิงบวกลบข้อจำกัดเหล่านี้ไม่ได้
คุณรู้สึกท้อและยังเลือกขั้นตอนต่อไปที่ช่วยได้ หรือหยุดงานที่ไม่ตอบเป้าหมายแล้วก็ได้ ตรวจทางเลือกที่มีและเลือกการลองต่อที่มีประโยชน์กับคุณ
ห้าความผิดพลาด คำตอบใหม่ และการลงมือต่อ
คำตอบใหม่แต่ละข้อระบุปัญหาให้ตรงขึ้น ขั้นตอนต่อไปให้ลองวิธีต่างจากเดิมและเห็นสิ่งที่เปลี่ยน ปรับถ้อยคำให้ตรงสถานการณ์ของคุณ
เช่น คำบอกว่ารายงานไม่ชัดอาจหมายถึงโครงสร้าง หลักฐาน หรือภาษา การถามว่าผู้อ่านสับสนตรงไหนช่วยเลือกวิธีแก้ที่เหมาะ การเขียนทั้งเอกสารใหม่โดยไม่ถามให้ชัดอาจเพิ่มงานแต่ยังคงปัญหาเดิม
| เหตุการณ์ที่พลาด | คำตอบที่ปิดทางเลือก | คำตอบที่ปรับแล้ว | ขั้นตอนต่อไป |
|---|---|---|---|
| แก้โจทย์ตารางคำนวณไม่ได้ | ฉันไม่เก่งเรื่องนี้เลย | ฉันยังไม่เข้าใจข้อมูลที่สูตรนี้ใช้ | อธิบายข้อมูลแต่ละค่า เทียบตัวอย่างที่แสดงวิธี แล้วถามขั้นตอนที่ขาดหนึ่งจุด |
| เพื่อนร่วมงานบอกว่ารายงานไม่ชัด | ฉันเขียนดีไม่ได้เลย | ร่างนี้ยังสื่อเหตุผลไม่ชัดสำหรับผู้อ่านคนนี้ | ถามว่าย่อหน้าไหนทำให้ตามไม่ทัน แล้วแก้ข้อเสนอและหลักฐาน |
| นึกแนวคิดหนังสือไม่ออกตอนคุย | ความจำฉันหมดหวัง | การจำหน้าในหนังสือได้ไม่ได้แปลว่าอธิบายได้ | ลองอธิบายโดยปิดหนังสือ แล้วตรวจเงื่อนไขที่ขาดหนึ่งอย่าง |
| ทำผิดจุดเดิมในการฝึกทักษะใหม่ | พยายามเพิ่มคือต้องทำแบบฝึกเดิมนานขึ้น | แบบฝึกนี้อาจไม่ตรงขั้นตอนที่ฉันยังขาด | ทำขั้นตอนนั้นช้าลงและขอคำแนะนำเฉพาะจุด |
| แผนของกลุ่มไม่ทันกำหนด | พลาดครั้งเดียวพิสูจน์ว่าทีมทำไม่ได้ | แผนประเมินงานที่ต้องพึ่งกันต่ำไป | วาดขั้นตอนส่งต่องานที่ติด แล้วปรับเวลาหรือการสนับสนุนในแผนหน้า |
ทำไมคำว่า "พยายามอีก" อาจยังไม่พอ
สมมติว่าซ้อมนำเสนอด้วยการอ่านสไลด์เดิมออกเสียง แต่ผู้ฟังบอกว่าขาดคำอธิบาย อ่านเพิ่มอีกชั่วโมงอาจไม่แก้ช่องว่างนั้น การลองต่อที่เหมาะกว่าอาจเพิ่มตัวอย่างชัด ๆ ถามให้เพื่อนร่วมงานเล่าสิ่งที่เข้าใจ หรือจัดเหตุผลใหม่ให้เป็นลำดับที่ชัด
เมื่อความพยายามยังไม่ช่วย ให้จดทางเลือกก่อนเพิ่มปริมาณ เช่น เปลี่ยนวิธี ลดขอบเขตงาน ขอคำอธิบาย ปรับเงื่อนไข หรือทบทวนเป้าหมาย เลือกเปลี่ยนหนึ่งอย่างเพื่อดูว่าช่วยอะไร แผนที่เปลี่ยนทุกอย่างพร้อมกันทำให้เรียนรู้จากผลยาก
ขอคำแนะนำที่นำไปลงมือได้
เปลี่ยน "ฉันเก่งเรื่องนี้ไหม" เป็นคำถามเกี่ยวกับงาน เช่น "คำอธิบายเริ่มไม่เข้าใจตรงไหน" หรือ "ควรฝึกขั้นตอนไหนต่อ" ให้ดูสิ่งที่ลองทำเพื่อให้อีกฝ่ายตรวจได้ จดข้อเสนอที่ได้รับและกำหนดว่าจะทดลองอย่างไร
คำแนะนำยังต้องประเมิน คำดูถูกกว้าง ๆ ให้แนวทางน้อย และคนสองคนอาจมีเป้าหมายต่างกันกับงานเดียวกัน ถามเหตุผลของข้อเสนอแล้วเทียบกับข้อกำหนดงาน การขอความช่วยเหลือเพิ่มข้อมูลให้การตัดสินใจ โดยไม่ได้ทำให้ทุกความเห็นถูกเสมอ
เขียนคำตอบใหม่แล้วทบทวนการลองครั้งถัดไป
เลือกความผิดพลาดทั่วไปที่เพิ่งเกิด เขียนสิ่งที่เกิดโดยไม่ติดป้ายถาวร เช่น "อธิบายขั้นตอนที่สองไม่ได้" ให้ข้อมูลมากกว่า "ฉันทำอะไรไม่เป็น" จากนั้นระบุสิ่งที่จะเปลี่ยน แหล่งช่วยเมื่อจำเป็น และสิ่งจะดูครั้งหน้า เช่น "จะลองตัวอย่างหนึ่งโดยใส่ชื่อข้อมูลแต่ละค่า แล้วทำโจทย์คล้ายกันโดยไม่มีชื่อกำกับ"
หลังลอง ให้เทียบสิ่งที่เปลี่ยน เข้าใจขั้นตอนที่ขาดแล้วหรือพบช่องว่างอื่น ปรับแผนจากหลักฐานนั้น การพัฒนาอาจใช้หลายครั้ง และสถานการณ์มีผลต่อสิ่งที่ทำได้
ลองทดสอบความเข้าใจ
เลือกวิธีใหม่หลังพลาดหนึ่งครั้ง
แหล่งข้อมูลและหนังสืออ่านเพิ่มเติม
- บทสัมภาษณ์แครอล ดเว็กจากสแตนฟอร์ด: ความสามารถ วิธีเรียน และความช่วยเหลือ
- Stanford Teaching Commons: กรอบคิดแบบเติบโตและการเรียนรู้
คู่มือที่ KeenRead เรียบเรียงเอง พร้อมตัวอย่างและคำถามใหม่ ชื่อหนังสือระบุที่มาของแนวคิด KeenRead ไม่มีความเกี่ยวข้องกับผู้เขียนหรือสำนักพิมพ์
ลองหนึ่งไอเดียพร้อมเสียงบรรยาย
ดูไอเดียสั้น ๆ ตอบคำถาม แล้วอ่านคำอธิบายในตัวอย่างบนเว็บฟรีของ KeenRead
ลองหนึ่งไอเดียพร้อมเสียงบรรยาย